KÜHEYLAN
Yürek çatımın altında saklamaya çalışırken acımı
Mazgallardan taşar, inlerken içimde suzi ceriha
Kalbimin atarına umutla kol kola
Ayın şavkı vururken köpük köpük en üst rütbede hayallerime
İnadına koşar ruhumda debelenen
Haşmetli bir küheylan şafaklara
Mazi topuk dikeni batar durur topuklarıma
Sensiz günlere her adım attıkça kanatır
Hatırlatır
Musallat olup bu sersem başıma
Bedenim sevdana asılmış intiharın yası
Kan ter içinde koşarken havsalamda koşturan küheylan
Ve ne kadar meydan varsa hepsini bir bir canıma okutan
Teri, telaşesi, mücadelesi
Gözlerindeki huzura muskalayıp beni
Göğe sıçrar o vakit umudumun tüm asil soyluları
Kısasından yakıp sigarayı
Uzun uzun hayaller kurduğum kavuşmaların hatrınadır
Hafif meşrep gidişine hürmet
Boğulurken derinden yokluğunun derinliklerinde
Heyhat! Bu nasıl bir kusursuz cinayet
Avcının kanadını vurup özgürlüğe küstürmüş kuş gibi
bir istirahat dilenir bedenim ruhumdan
Kesmek isterken lime lime kavuşmaların umudunu
Mutlak zafer der koşturur ruhumda kıvrak bir küheylan şafaklara doğru
Sınavıdır bu sabrın unutmakla
Aşka dair afilli sözlerin, yaldızlı yeminlerin ermeden kemale
yan yattı çamura battı
İçimde sakladığım mişli geçmiş zamanın yası dem kaldı
Sahi
Hikayesi yarıda kalanların ceddi kimlere dayanırdı?
Sen de ben kalmışsam şayet bir parça
Dinle
Gelmesen de
Sevdanın mahkumiyetinde eskitirken sabırları
Hafzalamda da kan ter bir küheylan koşturur sevdana
Tahammülü yok unutmaya
Umutla, çatlarcasına
Dört nala
Koşturur ruhum sevdana
Asi ve asil bir küheylan