KOŞAN KOŞANA
Baktım şu dünyanın garip hâline
Bir umut peşinde koşan koşana
Kimisi kapılmış aşkın yeline
Ferhat gibi dağlar aşan aşana
Kimi Mecnun olmuş divane gezer
Leyla diye diye kendini üzer
Islanmış kirpikten yaşları süzer
Çağlar göz pınarı coşan coşana
Kiminin yüzünde bir ömrün izi
Kiminin bağrında hiç dinmez sızı
Kiminin sevdadan gülmemiş yüzü
Gam kederle dolup taşan taşana
Kimi mutluluktan payını almış
Kiminin gönlünde ahuzar kalmış
Kimisi bir olmaz hülyaya dalmış
Vuslatsız yollara düşen düşene
Kiminin yüzüne gülmemiş kader
Kaplamış ruhunu gam ile keder
Kimi talihine hep isyan eder
Bağrını hançerle deşen deşene
Adına aşk derler kul eder merdi
İpek bir libasken çul eder merdi
İçin için yakar kül eder merdi
Sevdanın harında pişen pişene
Za’îfî’m görmedim sevdadan gülmüş
Herkes benim gibi gözyaşın silmiş
Kiminin ruhunda duygular ölmüş
Kalbine bir makber eşen eşene
***