KENDİNİ UNUTMAK
İnsanın insana göstermesi gereken tevazuyu tek cümle ile özetleyen bir tabire rastladım, “Ben seni duyabilmek için kendimi unutmam lazım.”
Nedir kendini unutmak?
Bu cümleyi duyduğumda, karşımdaki kişiyi tam manası ile anlayabilmem için önce içimdeki gürültülerden, zihnimi gereksiz meşgul eden ve bitap düşmesine sebep olan düşüncelerden sıyrılmam lazım. Zamanla anladım ki, çöp mahiyetinde içi boş cümleler ile ne dilimi ne de gönlümü meşgul etmemeliymişim.
Ben beni unutmadığım sürece, sadece kendim ile meşgul olduğum sürece, ne karşımdaki kişiyi anlayabilir ne de kendimi anlatabilirmişim.
Fırsat buldukça kendimizi şöyle bir kenara bırakıp, ailemizi, dostlarımızı, arkadaşlarımızı dinlesek, belki içimizdeki gürültü azalacak, kendi varlığımızı da hissedip, gönül kapımıza çarpıp giden sesleri, bizi anlamaya ve anlaşılmaya ihtiyacı olan dostlarımızı fark edeceğiz.