KELEBEK
İçi bebe görmemiş çaresiz oda gibi
Bomboştu bakışların.
Pembe perdeler suskun,
Gözlerin konuşma hasretinde.
Yıkılmamaya and içmiş
Yaşlı selvinin gölgesinde akan derenin
serin sularındaki yansımada
yakaladım onları ben.
Zamansız bir masaldı.
Doğrusu,
Masallara kim inanırdı!
Suyla konuştum saatlerce sen gibi.
Avuçlarıma sığdırdığım yüreğimden
Gözyaşları dökülürken suyun karanlığına
Ben senin yanında,
Yeniden bizi çiziyordum suyun koynuna.
Dedim ya
Zamansız bir masaldı.
Bedenlerimiz töre nöbeti tutarken
Su aldı götürdü yasak cümleleri
bilinmeze.
Mavi benekli kelebek havalandı
yosun tutmuş kayanın bağrından,
Haylaz bir çocuğun gülümsemesini
yüklemiş kanatlarına.
Sormadı iklimimizi,
Sormadı beyazla nakışlanan sevgimizi.
Zamansız bir masaldı.
Doğrusu,
Masallara kim inanırdı!