KAYBOLAN ZAMAN
Güneş doğdu gözlerim kamaşıyor yine.
Yapılan haksızlıklara kalmadı tahammülüm.
Ruhum yoruldukça geceye misafir olmak istiyorum,
Dingin ay ışığına sığınmak.
Merhameti Tanrı'dan diliyorum.
Tekinsiz anlar zamanın kıyısında dolanıyor,
Yürekler dönmüş mayın tarlasına,
Patlamak için piminin çekilmesini bekliyor.
Bu savaş başlamadan bitmeli, telef olmasın canlar.
Fırtına patlak verdi yüreğimde
Ardından gözyaşlarım yağmur gibi yağıyordu.
İki metrelik yer için bu zalimce yarışlar,
Belki unutulacaksın, bir kürek toprak atanın da olmayacak.
Hep “ben” diyorsun, sen bu dünyada direk mi kalacaksın?
En güzel bina yürek, sen onu yıkmak için can havliyle koşuyorsun.
Yaptığın işlere dönüp bak, sağlamasını yaptın mı hiç?
Kalabalık kaldırımların, yalnız çocuğu gibisin.
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz