KANLI ÇEKİL
1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı, Rumi Takvim’e göre 1293'te gerçekleştiği için 93 Harbi olarak da bilinir.
Osmanlı-Rus Savaşı’nda Osmanlı Devleti, Karaurgan Nahiyesi yakınlarındaki Kötek Köyü’ne kadar ilerleyen Ruslara toprak vermek zorunda kalmış, yapılan hileli antlaşma ile aslında Kağızman’a ait olması gereken Kötek Köyü; Sarıkamış-Horasan arası Kötek Köyü olarak belirlenmiş, bu nedenle bölgede yaşayan halk Rus, Kazak ve Ermeniler tarafından esarete ve zulme maruz kalmıştır.
Ektikleri ekinleri yakılan, hayvanları çalınan halk büyük bir zulme uğramış; Batum'dan, İç Anadolu'ya Laz ve Çerkes sürgünleri devam etmiş, bölgede bulunan Kürtlere ve Türklere ait köyler her gün yağmalanır olmuştur.
Günümüzde Yeniköy olarak bildiğimiz köyün üstünde bulunan Kayınlı Köyü yağmalanarak halkın bir kısmı katledilmiş, diğer kısmı Osmanlı topraklarında bulunan Ğorum Köyü’ne sürülmüş, Kayınlı Köyü aynı zamanda Kanlı Köy olarak tarihteki yerini almıştır.
Bu zulümler günümüzde Selim İlçesi’nin sınırları içinde bulunan Mirğel Köyü’nde de devam etmiş, halk esaret altında ihtiyaçlarını gideremez hale gelmiştir.
Mirğel Köyü’nde oturan Durdalı'nın oğlu Selim ve iki arkadaşı bazı zorunlu ihtiyaçlar için Osmanlı toprakları içinde bulunan Horasan'a gitmek istemişler, Çakırbaba Geçidi’ni geçtikten sonra Hendem’de bulunan Rus askerleri tarafından fark edilmişlerdir.
Askerlerin Selim'in bir arkadaşını şehit etmeleri üzerine Selim ve diğer arkadaşı bugünkü adıyla Kanlı Çekil'e doğru kaçmışlardır.
Selim arkadaşına: "Dereye doğru kaç! Bende çekillere doğru kaçayım, en azından birimiz kurtulsun!" demiş, arkadaşı dereye doğru kaçıp otlukların içine saklanmış, Selim ise çekillere tam yaklaştığında daha önce bölgede mevzilenen Kazaklara yakalanmıştır.
Kazakların, bölge halkının kaçakçılığa yeltenmemesi için Selim'i infaz etmeye karar vermeleri üzerine Selim şu dörtlüğü söylemiştir:
Vurma Kazak vurma,
Kanlarım akar.
Nişanlım tazedir,
Yollara bakar.
Annem duyarsa Mirğel’i yıkar…
Zalim Kazakların Selim’i oracıkta şehit etmeleri üzerine bir rivayete göre Selim'in kanı çekillerin üstünde kırmızı kınaya dönüşmüştür.
Bu olay üzerine Selim’in nişanlısı aklını yitirmiş, annesi divane olmuş, babası da yollara düşmüştür. Askerlere yalvaran zavallı babası Selim'in cansız bedenini alıp öküz arabasına atarak köyüne götürmüştür.
Ağıtlar yakıldıktan sonra Selim toprağa verilmiş, şehit edildiği çekillere Kanlı Çekil adı verilmiş, Selim'in otlukların içinde saklanan ve olayı gören arkadaşı bu acıyı yüreğinde dert ederek verem olup hayatını kaybetmiştir.
*
Yaşanmış bir olaydan ortaya çıkan bu hikâyenin yazılmasına destek olan büyüklerimizden Yusuf Demir Amca’ya teşekkür ederim.
Editör: Hamit Gözümoğlu