KALEM
Kalem kahırlı yazıyorsa
Defterin suçu ne
Sayfalar kaybediyorsa
Mısraları
Kâğıdın bahtı kararır mı
Yürekten dökülen kelimelere
Gidiyorlar işte göz göre göre
Eyvahı yok, yitiyorlar meçhule
Kırıla kırıla tükenmez sanılan
Umutlar sarıyor yumağı hiçe
Kalem kahırlı yazıyorsa
Sayfaların suçu ne
Yazılmıyor söylenmiyor bazen
Fısıldanmıyor nefese bile
Yapayalnız ufukların
Harmanı olmuyor yürekte
Bir kısır döngüde yaşam dönerken
Ne giden geliyor ne gelen gidiyor
Nasıl gülüyorsunuz kara bahtınıza
Hangi üçkâğıtta döner çarkınız?
İnsanlığımızı yitirmedik oysa
Belki hani ondandır yürek korumuz
Kalem acıları döküyorsa
Kâğıdın suçu ne
Uzakta hani çok uzakta kalmış
O yeşil gözler
Sert taşlara yazılmış
Aşkların vefasızlığı
Taş köprü olmuş da akar işte
Çağıl çağıl altından suyu
Kalem yazsın deftere gözyaşlarını
At o taş köprüden silinmeden
Defterdeki şaşkın umutsuzluğunu
Balıklar okusun bari dertli mısraları
Kalem yazmış işte
Yaşam sayfalarının suçu ne?
***