KAHREDER BU AYRILIK
Ağartamazsam kararmış hayatımın seherini,
Dağıtamazsam efkârlı gönlümün kederini,
Annesini, bacısını, kardeşini, pederini,
Kaybedenler üzülür kahreder bu ayrılık!
Biz doğmadan çizmişler bu hayatın yolunu.
Uzatamazsam ulaşılmaz umutlara kolumu,
Kızını, gelinini, torununu, oğlunu,
Yitirenler üzülür, kahreder bu ayrılık.
Silemezsem duygusuz kalplerdeki pasını,
Duyamazsam çilekeşin feryat, figan, sesini,
Çocuğunu, karısını, yurdunu, sılasını
Terk edenler üzülür, kahreder bu ayrılık.
Bunların her birisi hayatın efsaneleri.
Eksilmez ki yaşamdan ızdırap sahneleri.
Çekilen çileleri ve çile çekenleri;
Yazanlar da üzülür, kahreder bu ayrılık.
***