İSYANA DÖNDÜ BİR ZAMAN
Penceremde kuşlar öttüğü anda
Şafaklar alnımdan öptüğü anda
İçime hüzünler çöktüğü anda
Susuşum isyana döndü bir zaman
Sokaklar sakindi bendim kimsesiz
Dolandım yolları içlenip sessiz
Ne kaldı geride oldu önemsiz
Susuşum isyana döndü bir zaman
Geceler üstüne çekti yorganı
Saatler boynuma dolar urganı
Kederim didikler oldu bu canı
Susuşum isyana döndü bir zaman
İçimde nehirler aktı çağladı
Hâlime gök bile baktı ağladı
Talih ellerimi tuttu bağladı
Susuşum isyana döndü bir zaman
Koklarken dalında kır çiçeğini
Bilemedim incinip öleceğini
Sessizce dağılıp düşeceğini
Susuşum isyana döndü bir zaman
Bir baktım sabaha ne çok yakınım
Pas tutmuş açılmaz bıçakta kınım
Acılara düşer oldu sol yanım
Susuşum isyana döndü bir zaman
Hamaklar kurarken dalın üstüne
Dünyayı yükledim salın üstüne
Umutlar ekerken yolun üstüne
Susuşum isyana döndü bir zaman
Çığlar yuvarlanır dik yamaçlardan
Kopuyor umutlar tüm amaçlardan
Terlerim akıyor tel tel saçlardan
Susuşum isyana döndü bir zaman