İstasyon / Selahattin Süzer

İSTASYON

Gece baygın, yorgun, suskundu
Hüzün çökmüştü istasyona tepeleme.

Vagonlar kahır dolu, homurtusu taşıyordu
Ne vakit uğrasam, istasyon ağlıyordu.

Ayaklarım dolaşık, ruhum karmaşık
Yokluğun dipsiz kuyu, içimi yakıyordu.