İKİ DAL İNCE
Sen ağlamasan var ya
Yani gülsen;
Af çıkar mahkûmlara bu şehirde,
Bir esin düşer gönlüne garip şairin…
Sen ağlamasan var ya
Yani gülsen;
Gül pembe olur birden savaşların adı.
Bir kuş kanatlanır omzumun sol kıyısından!
Süzülürken mavilerde sonsuza;
Bir navruz, sümbüle selam salar…
Sen ağlamasan var ya
Yani gülsen;
Onca hasar onarılmış olur yürekte,
Gösteririm herkese kendimi gıdıkladığımı
Ve sana nasıl sığındığımı ses/sizce…
Sen ağlamasan var ya
Yani gülsen;
Bir yaşam renklenir, büyür gözümde.
Kendime olmaz ki kastım,
Al renkli bir tay düşer yüreğime
Yılkıdan kopmuş…
Ölmüşsem eğer olur ya
Genç çobanın yere düşen gözünden,
Artemis'e inada
İki dal ince karanfil açar üstümde;
Kan kırmızısından.
Sen ağlama/san..!