İHTİMAL
Ben mi geç kaldım hayata
Yoksa hayat mı erken çıktı yola
Bilemedim
Kapılar açıldı kapandı
Her birinin ardında ayrı bir ben kaldı
Koştum bazen nefesimi unutarak
Bazen durdum, dünya yürüdü önümden
Kum saatinin taneleri
Avuçlarımda kayboldu sanki
Tutmaya çalıştıkça hızlandı
İçinde saklı ne varsa
Ama anlıyorum şimdi
Hiç kimse tam zamanında yetişmiyor hiçbir yere
Kimseye
Kimimiz biraz erken büyüyor
Kimimiz biraz geç uyanıyor kendine
Yol yine aynı yol biz yine aynı biz
Ama zamanın tanımı yok hiçbir yerde
Belki de hayat bizi kaçırmadı
Biz de onu
Sadece başka duraklarda bekledik birbirimizi
Ve şimdi anlıyorum
İnanıyorum
Aynı kavşakta karşılaşma ihtimalimiz hep var
Bu da yetiyor içime bir ümit serpmeye
***