HİÇ DÜŞMEDİ YERE ÇOCUKSU DÜŞLERİM
Taze ekmek kokusu sarardı, her sabah avlulu evimizi.
“Uyanın, güzel kızlarım!” derdi babam, saçlarımızı okşayarak.
Kapıdan geçen ilk kişiye uzanırdı bir sıcak ekmek.
Annemin yağ tenekesinde, açardı kasımpatılar...
Hâlâ burun direklerimi sızlatır o çiçeklerin kokusu.
Duvarlarımızı kahkahalar sarar, güneş gibi.
Birlikte olmanın sıcaklığı örerdi bizi,
Yün yumağı gibi birbirine kenetlenmiş kardeşlerdik biz.
Çocuksu düşlerim hiç düşmedi yere,
Hâlâ durur ruhumun derinliklerinde...
***
TRUVA YAYIN GRUBU YOUTUBE KANALIMIZA ABONE OLMAYI UNUTMAYIN...
Logoya tıklayıp Youtube kanalımızı ziyaret edebilir, abone olabilirsiniz.