HER ŞEY YERLİ YERİNDE
Ay âşık olurmuş gece vakti güneşe
Ne güzel dil vermiş yüce Allah bülbüle.
Gül kokusun saçmış acıtan dikeniyle
Her şey zamanında, her şey mevsiminde.
Tadlı olanlar çıkarırlar yılanı dilleriyle,
Acı olanların seven gönüllerde işi ne?
Göçen kuşlar gider de dönerler geriye,
Altın kafesleri iterler kanatlarının tersiyle.
Yırtıcılar avlarını yakalar sivri pençeleriyle,
Akbabalar, sırtlanlar karnını doyururlar leş ile.
Kardeşler ekmeği bölüşemezler elleriyle,
Ekinler gülerler göğün gözlerinin akması ile.
Şu başların kimi yükselirken kimi alçalacak,
Kimi omuzlara kimi gönüllere ağır yük olacak.
Kalanlar giden için zamansız gitti diyecek
Ama her şey zamanında her şey yerli yerinde.
***