HENNA
Sen söyle Henna!
Şu gökyüzünün mavisine
Kim çizmiştir umudu
Benim kadar!
neyimiz kaldı ki bizim?
Mavi umutlardan başka!
Biliyorsun Henna,
Güneş umutsuzlara doğmaz
Öyle an gelir ki nehirler dahi kurur
Tıpkı sözün dilinde kuruduğu gibi!
Suçumuz ne Henna!
İnsanlar kurutuyorsa kelamı!
Bana bir söz bağışla ne olur
Göğsümü böyle kanatmasın!
Kurumasın Henna
Nehirler kurumasın!
Yeşil ormanlarım kurumasın
Umutsuzluk elmas olmuş
Gözüme çizik çekiyor
İnsanlık görünmüyor!
Susuyorum Henna,
Ben susuyorum!
"Söz" de kurudu
"İnsan" da "Kelam" da!
Maviliğim baki kalmalı !
Umudun gülen güneşi
Umudu yitirmişlere değil
Umut fakirlerine doğmalı!
Söndür yıldızları Henna!
Haydi kalk geç kalmayalım
Yavaş yavaş,
Toparlanalım Henna!
Bak çiğ damlıyor,
Sonbahar yanlarımıza!
Belli ki bu kış,
Çetin geçecek!
Sallıyor gövdemizi yine,
Bu hoyrat rüzgârlar!
Oysa Henna,
Bizim düşlerimiz vardı!
Gidecektik dağ yamaçlarına,
Tablosunu çizecektik mutluluğun!
Erken değil mi Henna,
Çok erken değil mi!
Bu yaprak dökümü ömrümüze,
Bu dağ kırlangıçları niye göçte!
Bugün de kederlendik,
Düşlerimize ertelendik,
Oysa şiirler dökecektik,
Dalından düşen yapraklara!
Söylesene Henna,
Beklenmedik hüzünler,
Kaç ömür çalıyor ömrümüzden,
Tablolarımıza yine hazan yağıyor!
Ömrümüze yapraklar düşüyor Henna!
Güller açmalı bahçelerde
Envai çeşit renklerde
Yediveren gülleri
Süslemeli cennet bahçelerimizi
Nevbaharlar yetişmeli
Kalan ömrümüze Henna!
Turuncu renkte açan
Çeşitli meyeveler büyütmeliyiz
Gelen geçen herkesi konuk etmeliyiz
Zira zor bir zamandayız
En çok çocuklar Henna
Taş duvarların arasından sıyrılıp
Dalından yiyebilmenin tadına ermeli
En çok çocuklar Henna!
Cennet olmalı dünya
Bahçe bahçe çiçek çiçek
Gülüşler serpilmeli
O cennet içimizin tuvalinde
Saklı kalmamalı Henna!
Haydi duyuralım dünyaya
Kurulsun tuvaller bahçeler
Herkes toplansın güle oynaya
Truva Edebiyat Dergisi’nde
Bahar şenliği başlasın Henna!
Neyimiz kaldı ki bedava gülüşlerden başka!