HAR
Ustalıkla dövülen hardı aşkın
Parlak kılıçlarla sinemi deşen
Ferhat’ı nâra atandı bakışın
Divane gönle dağları deldiren
Düşüyle her seher düştüğüm yârdın
Geceye varmaya geçit vermeyen
Gözyaşımda erimek bilmez kardın
Yuvarlanıp çığlar altında ezen
Ölmüş mevsimlerin ruhuna candın
Gözlerin cümbüşüne renk veren
Yitik vadilerde berrak akardın
Cennetin ırmaklarına ilham eden
Uzlet sardın keşmekeş hicranıma
Uyutup mağarada binlerce yıl
Mezar kazdın ölümsüz feryadıma
Olma sevdamın başucuna vasıl