GÜN BATIMI HÜZNÜ
Hiç bir şey eskisi gibi kalmıyor.
Ne güzel öğrettin ah be hayat!
Yetişemeden zamanın hızına,
Kaldı heveslerim bir bir kursağımda.
Di’li geçmiş zamanın,
Eksik bir öznesiyim.
Noktasına kadar hissediyorum eksikliğini,
Gün batımı hüznüyle.
Tadı yok sensiz geçen,
Ne baharın ne yazın.
Dargınım mevsimlere,
Küskünüm feleğin sillesine.
Sanki bir şiirin dizelerinde,
Kaybolmuş gibiyim.
Gecenin matemi sararken ruhumu,
Hüzzam makamındayım.
Gecenin şavkı vururken yüzüme,
Demlendim yine sensizliğimle.
Kalbimdeki ince sızıyla,
Can alıcı yalnızlığımla.
Alacağın olsun be hayat!
Güldürmedin yüzümü.
Çok mu gördün bir kuple mutluluğu bana,
Gün batımında?
Tadı kaldı damağımda yaşadığım her anın.
Ah be hayat çekilmiyor hiç nazın!