GÜLÜMSE
Hayat içinden geçtiğin bir serüven,
Sen, sadece ve sadece kendine güven.
Öyle hoş öyle hoş ki gülümsemen,
Mest olur seni gönülden seven.
Girdiğin gönlü abad eder,
İçten gelen gülümsemen.
O yüreğe gülüm desen
İç gıcıklatır bir öpücük versen.
Hele bir de sevdim desen
Yan bakışınla göz süzsen;
Yakar, kavurur alnına konan busen.
Mest eder şen kahkahalı gülümsemen.
Özledim, çok özledim desen;
Geçip giden günleri geri getirebilsen.
Her güne ismini versen.
Adın; “ölüm” gülüm!
Ah, bir anlayabilsen!