GÖNÜL KELAMI
Suskunluğum sanma ki gönül kırgınlığından,
Sözün en güzelini yine sana saklarım.
Dem tutar kelimeler dostun bir yakınından,
Mısra mısra dökülür, yolunu gözlerim.
Ne ömürden gün eksilir ne sevdadan bir zerre,
Dostluk dediğin köprü, zamana vurur mühür.
Uğrarsa bir gün sitem, o da tatlı bir hatıra,
Gönülden dökülen söz, kalbe abıhayat olur.
Yollar aşar gelir de bir dostun tatlı sesi;
Karanlığı aydınlatır, yüreğe ümit saçar.
Muhabbetle demlenir her nefesin neşesi,
Kelamın zarafeti, dertleri söker atar.
Varsın bana akılsız desin aklı evveller, ne çıkar?
Gönül akıldan öte, kendi yolunu çizer...
Zaman aksın gitsin varsın, saatler hiçe saysın;
Sözün bereketiyle dolsun bu güzel hanen.
Bize düşen her daim bir hayır dua olsun,
Eksilmesin neşen de o güzel yüreğin de...
Gönül dilden dökülür, dost kelamı tükenmez;
Söz biter, ömür geçer, bu muhabbet hiç bitmez.
***