GEÇ ANLADIM
Yükseğine bakıp da yanıldım,
Seni ebedi eş, dost sandım,
Hani dağının başına kardım?
Yağdım eteklerinde kaldım.
Seni sırtıma dağ sanmıştım,
Seyran oldu kaldı dağların,
Kuruyup gitti yeşil bağların.
Sözlerine kandı cahil aklım.
Yol; yokuş, diken demedim,
Yürüdüm yücene vardım.
Hani gülün gülüstanındım?
Ne büyük inanıp yanıldım.
Dağlarının yücesi karanlık,
Yükseğine yol görünmez,
Bağlarına girilmez, anladım.
Güvendi sana cahil aklım.
Uzak dağ heybetli görünür.
Yola güven olanla yürünür.
Bir depremle yıkıldın kaldın.
Hata benim çok geç anladım!