EYVAH Kİ EYVAH ALDANDIM
Yüreğimden kopan bir ahla aklıma düşer
Aynalara çarparak yankılanan sesin
Bütün bütün delik deşik zayi olur
O leyli leyli yaş içindeki kelimelerin
Yalan dünyayı tutan bu ahla
Hayatım bir uykuda rüya gibi geçti
Acı bir hakikat ki deli sarı Mihriban
Temelsiz ömür rüzgâr gibi uçtu gitti
Kanıyor kalbimin kırık parçaları
Alıcı kuşlar gibi dönüp durma başımda
Kapama gözlerini üşüyorum
Bir kibrit çöpüne tutunurum oracıkta
Seninle yanmaya da varım ben
Firardaki sol yanım ele avuca sığmaz
Ey gönlüme taht kuran fani beden
Şikâyetim var bağlasan durmaz
O gaflet içinde dolanırken hayal âleminde
Senelerce ismini sayıkladım
Kimseyi koyamadım yerine
Böğrüme yakılmış o ince türkülere sarıldım
Nasıl da koşar adım çabucak geçti
Çıkmıyor kokun dört duvardan ah o zamanlar
Seni benden parça parça koparır
Sana taşır örseleyerek hatıralar
Uzun zifiri bir karanlık içim
Ölümle ödeşmek için cayır cayır yanar
Bu feryat kimin arşı aladan
Kalbe eyvah dedirten yâr
Eyvah neye yarar ah neye yarar
Dar bir toprağa girdiğin zaman
Kalp çarparken kıvılcımlanır
Bir sesle yükselir yol ayrımından
Boğazıma dek batmış bir aşka
Ah mı edeyim eyvah mı Allah’ım
Can mı bîçare canan mı ah ah
Uzun bir uykudan daha uyanamadım
Bir kadının girdabında eyvah
Eyvah ki eyvah aldandım
Boş bir hayale ömrümü kurban ettiğimi
Mezaristana göçtüğümde anladım