EY YÂR
Sürme gözüme vuslatın o yalancı nurunu,
Ben bu karanlık hicranın bağrında yanmaya geldim.
Dindirme gönlümdeki bu bitmek bilmez fırtınayı;
Ben liman aramaya değil, ummanlarda batmaya geldim.
Varsın dermanım olmasın, saklı kalsın bende sızım.
Aklın dar sarayından, deliliğin sonsuzluğuna kaçtım.
Bir anlık huzur için değişmem bin yıllık kederi;
Ben bu dert pazarında, varlığımı yokluğa sattım.
Gülün dikeni batsın ki kanımın rengi aşk olsun;
Yollarım sarpa sarsın, menzilim senin hayalin olsun.
Duanın en sadesiyle seslenirim yüce katına;
Ey yâr! Gönlümü bu ateşten, ateşimi benden ayırma.
***