ELİMİ BIRAKMA BABA
Elimi Bırakma baba
Kış güneşi
Isıtamıyor içimi.
Elimi Bırakma baba
İskenderun’dan
Göğe yükselen alevler
Yüreğimi yakıyor,
Isıtmıyor içimi...
Elimi Bırakma baba
Elini sık sıkı tutmayı
Senden öğrendim.
Parka gittiğimizde
“Elimi Bırakma Kızım!” derdin.
Arabalardan korurdun beni.
Hiç bırakmadın ki elimi....
“En sıcak yer evimizdir”
- derdin, Baba.
Sarsılmaz kalemizdi evimiz.
Göçen kale duvarlarımız
Üşüyor, baba...
Elimi Bırakma baba
Bu gece ilk defa rüyamda
Elimi bırakmıştın...
(Rüyalar tersine yorulur...)
Dünya hayret içindedir...
Bense yıldızları sayıyorum...
Ört ellerini gözlerimin üstüne, baba.
Kış güneşi utanmasın acizliğinden...