EKİMİN GÖZYAŞLARI
Zaman akıp giderken maziye
Ekim gözyaşı döker ne diye
Hasretle öper güneş ensemizden
Çalkalanır yüreğimiz en derinden
Ürperir geceler ay doğumlarında
Anılar cananı arar vuslat penceresinden
Bu havalar sarhoş eder insanı
Aşk zindanlarında tutuklu kimi
Gökyüzü bir ağlar bir güler mütemadiyen
Kuşlar, kanatlarında hasreti taşır
Ekim ağlar, toprak siler yaşını
Bir teraryum gibi dökülen yapraklar
Bülbülün sesinde bir sitem, bakışında bir hüzün
Özlemdedir, nefes alan ne varsa
Tahta masalarda kahvenin tadı damaklarda
Bir şiirin öznesi kalır türkü tadında
Teller ağlar ekim ağlar hep tutkuyla
Bir buruk hatıra kalır yaz akşamlarından
Toprak beklerken ıslanmayı
Ekimin hüznüne eklenir özlemlerimiz
Ekmek kokar buram buram bu mevsim
Bu havalarda üşür en çok insan
Ve bu havalarda sever sevdiğini
Ekimin gözyaşları sular yaralarımızı