DUR DEMEDİ
Yalnızlığın,
Yalnız kalmanın
Bir öyküsü vardır elbet.
Islak çamurlu yollara düşerken
İçindeki kendi kalabalığından çok,
Etraftaki anlamsızlıklar,
Bu sebebe ıslık çalıyordu.
Biri dahi,
Dur çocuk, demedi!
Biri dahi, nereye genç, demedi!
Saat başı gong çalarken
Galiba yine anlatamadı.
Geçip gidesi geldi,
Her şeyden vazgeçerek.
***