DOSTLAR
unutulmuşum bir bahar akşamı
kucaklayıp lacivert akşamı
karışırım yıldızlara
nasıl çıkacağım sağır duvarların
içinden
ne vakit güleceğim el sallayıp güneşe.
nisan sonu, bahar akşamdır
yüreğimde bir sıkıntı var
bir yalnızlık akşamıdır
bu mutsuzluk gününde iyi değilim
sızlar hep bir yerlerim.
küskünüm, kırgınım dostlar size
hangi güneş köreltti gözlerinizi
arayıp soranım yok
bu çirkin yalnızlığı ben seçmedim
çatladı çatlayacak sabır taşım.
ayrılık, hasret almış iki yanımı
mavi gülüşler yok
kör olası bir yılgınlığa düşüyorum
öylesine mutsuz, bezginim
ağlamaklıyım bu ıssızlık akşamında
bitkin, yorgun, çaresiz
çıkar bir yol bulamıyorum.
goncaydı güller bahara hasretinden
nazlıdır umuda açmış çiçek
hüzün yağmurudur düşlerime dökülen.
ben hep çıkarsız sevgiler büyüttüm
iyi yürekli dostlarımı hesapsız sevdim
sevinçleri sevincimdi, acıları acımdı.
dostlar ki yüzü ak
nazlıdır tarlada başak
öyle sevimli, öyle ak
kan çiçeğidir yalnızlık
çekilen çiledir yumak yumak
dostlardan uzak.