DOKUNMA GÖNÜL TELİME
Diyarbekri'n taştan küçesi
yârimin omzunda bohçası
gül reyhan nergiz türlü kokar
canım şu Esfel'in bahçesi
çaya iner suya bakaram
benden uzak gülüm ağlaram
bu sevdanın çilesinden ben
günde hey bir ağıt yakaram
bahar olup güller açanda
bülbül şevkle kanat çırpanda
yâr ile seyrana çıkanda
içip bade mestan bakaram
sonra türlü dilek tutaram
On Gözlü’den öte geçerem
can-u dil dediğin nedir ki
ben gülüme feda ederem
Şahin'im bitmez yazım kışım
Karaj Dağı'm dumanlı başım
dokunma gönül telime ha
incinir de canın yakarım
***