DOĞANIN KOYNUNDA
Bir bahar havası tuvalinde
Meltem yelleri eser
Yemyeşil ağaçlar arasında
Daldan dala konar kuşlar
Gökyüzü maviliğinde
Kanat çarpar turnalar
Özlediğimiz saf mutluluk işte
Berrak havanın koynunda
Uzan uzanabildiğin kadar
Gözlerin gülsün
Doğanın kirletilmemiş yüzüne
Arayıp da bulamadığımız yer
Gül neşelen oyna şiirler yaz
Odun ateşinde
İster kahve yap ister çay demle
İçimde hoş duygular çağlar
Kelebekler uçarken
Ne anılar düşer önüme
Endamına doyamadığım
Busende bayıldığım
En tatlısından
Hele o gülüşlerin yok mu
Unutamadığım
Irmağın suyunda gezen
Yeşilbaşlı ördekler
Huzurun adresi
Gönüllerin coşkusu
Boş ver itlerle dalaşı
Huzur içinde yaşamana bak
Ve her sabahına
Doğan bahar güneşiyle
Nahif gülüşlerle açacak
Envai çiçekler
Kendinle didişip durma
Bırak tasalanmayı
Onu bunu kendine dert edinme
Yeter ki mutluluğu ara sen
Doğanın koynunda
***