DE Kİ SEVDAYDIK
De ki güz yanığı bir bahardı sevdamız
Hasrettik yeşile bu gri şehirde
Masaldık hani
Bir tek ikimizin bildiği
Ürkek bir serçe öğretmişti bize dilini
O yüzden korkaktık aşka
Onca yiğitken yaşamak telaşında
Gülüşleri diken terzi oturtamamıştı
Ödünç bir ceketti mutluluk üstümüzde
Oysa çığlıktık günde
Susmalar sinerdi saçlarımıza gece
Şiir olurdun sen
Harfler keserdi parmaklarımı
Yakışmaz korkusunda
Sığınırdım
Taçlarını örtmüş bir çiçeğin kuytusuna
De ki türküydük seninle
En bed sesimizle söylenmiş
Bir benim yüreğimdi yanan
Bir benim gözyaşım dinledikçe akan
Hayattık işte
Acımız acı
Gülüşümüz yalansız
Sevdaydık seninle
İyikili
Pişmansız
De ki yalandık seninle
Bunca çirkin zamanda
Küstürmemek için çiçekleri
Kokusu silinmesin diye fesleğenin
İncinmesin diye papatya
Dayanamazdın bilirim gözyaşlarına
Doğrusunu biliyorduk sevmenin
Kirlensin istemedik
Hiçbir kitapta yoktu tanımı
Çocukları sevmenin
Memleketi
Seninle hasret ateşinde yani
Sevdayla tükenmenin
Öğrenmiştik nasılsa
Ölüp ölüp dirilmeyi
Sanki yaşıyormuş hani
Saklamıştık cebimizde şiiri
Son nefes son çığlık gibi