ÇOK GEÇ ANLADIM
Sadece sevmek yetmiyormuş bazen,
Bir yüreğe girebilmek değil,
Orada kalabilmekmiş aslolan.
Sarıp sarmalamakla geçmeyecek yaralar varmış,
Düşlerimden uyanınca anladım.
Kaç zifiri gece böldü uykularımı,
Yüreğimi kasıp kavuran hüzünler.
Birlikte yürüdüğümüzü sandığım yollarda,
Bir tek gölgemmiş bana eşlik eden.
Yüreğime dokunacak bir el olmadığını,
Kalbimin yerini unutunca,
Aynalara küsünce anladım.
Meğer ne çok sevilmeyi beklermiş içimizdeki çocuk...
"Adımı gönlüne yaz!" diye ettiğim dualar,
"Bu sevdayı içimden söküp al"a dönüşünce,
Gözyaşlarımı silen olmayınca anladım.
Vakti geldiyse gitmek gerekiyormuş,
Değer görmediğin yerlerden.
Yanlış bir yürekte olmak,
Yalnızlıktan da acıymış.
Ve insan, içi yana yana vazgeçebiliyormuş sevdasından.
Gerek kalmıyormuş öyle uzun veda sözcüklerine,
Zamanında atılmayan adımlar da,
Söylenmemiş sözcükler de vedadanmış aslında.
Çok geç anladım.