ÇIKILMAMIŞ DAĞLAR GİBİDİR HAYAT
Çıkılmamış dağlar gibidir hayat
İnsan kendini hep zirvede sanır
Dünya döner mevsimler geçer
Günler elbet biter
Yaşamasını bilmezsen gençlik çağında
İçilmemiş meyler kalır elinde
Herkese nasip olmaz aşk
Nerede çıkacağı belli olmaz karşına
Sevmesini bilmez gülmesini görmez
Girmesini bilmezsen kalbe
Verilmemiş güller kalır elinde
Gerçek dostluk bakidir kıymet bilene
Selam olsun
"Benim sadık yârim kara topraktır" diyene
İz bırakmasını bilmezsen sevgili yüreğine
Gazel olmuş bağlar kalır elinde
Ana baba bacı kardeş
Eş dost bir de arkadaş
Evladın da varsa sana sırdaş
Kışın bahar baharın yaz olur
Erimişse dağında karın
Kopmuşsa dünyayla gönül bağın
Akmıyorsa nehrin çayın
Ağacın kurur dalı kalır elinde
Nasihat sanma sözlerimi
Yaşayan bilir uykusuz geceleri
Unutur hatırlamazsan sevenlerini
Yalnızlık yoldaşın olur
Özlersin gidenleri
Akmayan yaşlar kalır gözlerinde
Her şeyin bir zamanı vardır
Gençliğin kıymetini bilmek gerek
Çalışmak kadar gezmesini
Eğlenmesini de bilmek gerek
Son vagonu bekleme
Güzeller içinden güzeli sevmek
Sevgiliye hoş sözler etmek gerek
Sonra pişman olursun
Suskun diller kalır elinde
***