CEPLERİME GÜN IŞIĞI DOLDURDUM
Ömrümde her şey yarım kaldı masumca
Hiç bir şey kalmadı gönül defterimde.
Küçülmüş bedenim, fikrimde eksile eksile
Döküldü kirpiklerim tek tek yüzüme
Yaşarken ölümü serdiler önüme yarım çember içinde
Kendilerince bir hayat sundular sol yanımın içine
Doldurdum hüznü kederi ceplerime dakikalarca.
Kin, nefret tohumlarını etkiler yıllarca.
İyileşmiş gibi görünmeye çalışsamda dışımda
Bildiğim ne varsa herşeyi ezdiler boşu buşuna
Heran yıllarımı silkelerken buldum kendimi
Bırak bırak dedikçe sardı sarmaladılar beni.
İçten içe köz köz kavuruyor ciğerimin ateşi.
Saç tellerim ağlıyor şarkıların notalarında
Bir rüzgar esti ardım sıra şafak vakti
Yaşlarımı savurdu kirpik uçlarımdan göğüs kafesime
Kurak bereketsiz toprakların arasında.
Yürüyorum sonu olmayan bir yolda.
Kirlenmiş kararmış masum duygular.
Sanki is çekmiş gibi tepeden tırnağa.
Gün ve gün ömrümden giden gidene.
Bana geç kalmış aşk Sevda ile birlikte.
Sen düşsün sen sır kaldın omuzlarımda.
Uçtum uçtum hayallerimin ardı sıra.
Kalbim cam gibi kırıldı incinip küstü günlerime.
Göğün maviliği sardı hayalde olsa gecelerime.
Seherde yosun tutan bahtıma saran kaderime.
Seherden sonra kuşluk girdi gözlerimin akına.
Yıldızlar kucakladı ağıtlarla süzülen canımı.
Tutuşmuş kalbim üfledikçe kurutuyor Kanımı.
Sanki silindirle geçiyorlar duygularımın üzerinden.
Saatin tik tak sesleri arasında ezdikçe eziyor,
durmak bilmeyen geçmişim geleceğimi.
Seherde çiy taneleri düştü yosun gözlerime.
Koşar adımlarla izledim ayak izlerini ardın sıra.
Sevdamı suladım gün be gün gün batarken akşama.
Her seherde her kuşlukta akşam soframa.
Özlemlerimi katık yaptım gözyaşlarıma.
Ceplerime gün ışığı doldurdum dakikalarca.
Bedenime dokunmayın yaralarıma.
Kanatlarım maviye çalarken bahtıma.
İncecik maviliklerin arasında kan kırmızısı.
Dökülüyor bahçeme bülbüllerin ağıtları arasında.... (Astare Seherce)