BİR DOSTA MEKTUP
Kadim dostum,
Dünya birbirini hele özellikle kendini tanıma noktasında biçare insanlarla dolu, acılar bazen olgunlaştırıyor insanı, bazen deli gömleği giydiriyor tüm duygulara. Sevda kaç kişiliktir bilir misin? Kaç parcaya bölünmüştür yürek ve aşk şiir kokan bir kadında mı yoksa bir ananın kucağında mı büyür? Büyürken küçülür mü hasret? Vuslat öldürür mü kendini?
Yürek, duyguların başkenti:
Yüreğinin ekmeğini yersin bu hayatta...
Yüreğin elindeyse hırpalanırsın ve unutma hep yalnızsın. Kalabalıklar bilirim avutmaz seni
Ve bilirim közler dağlar beynini, lakin yürekli adamsın, ateşe atlamak da var, berrak, insan eli değmemiş hayallere atlamak yahut...
Unutma her yüreğin kapanmayan bir yarası ve bir yaralayanı vardır muhakkak. Unutma kandaşım uzaklarda bir dostun, deli gömleği giymiş, giydirilmiş bir adam var.
Ve unutma lütfen, ömür denen davada kendini arayanlar var,
elinde fener; "Adam arayanlar"...
Şimdi saat 04.20
Issız, kimsesiz sokaklardayım,
Yürüyorum,
Dualar örtmüşüm,
Üşüyen titreyen umutların üstüne...
Yürüyorum gölgemin ardından,
Bir ışık arıyorum
Belki de kendimi "bir dostta"
Selamlar bilge adam, iyi bak kendine...