BİLMEM SUÇUM NE
Mevsimler kuraktı aynalar küskün
Hasretin içinde hasret bıraktın
Ayrılık acısı bıçaktan keskin
Seven şu gönlüme bile uzaktın
Gönülde fidanım yaprak döküyor
Her güne karanlık gece çöküyor
Azrail ruhumu sanki söküyor
Gönül çöle döndü daim kuraktın
Zalimce hasretin beni vuruyor
Zaman hiç geçmiyor sanki duruyor
Ayrılık hasrete saat kuruyor
Yaşıyorum lakin sen beni yaktın
Mahşer yeri gibi divane gönlüm
Vuslat kapısında geçiyor ömrüm
Çaresiz kapımda beklerken ölüm
Yâr diye ağladım karşıdan baktın
Feleğin var mıdır bana bir kastı
İçimi fırtına kasırga bastı
Yıllardır tuttuğum bitmeyen yastı
Açtığın yaraya bir çivi çaktın
***
Editör: Pınar Akyüz Atmaca