BEZDEN BEBEKLER DE BÜYÜRLER
Uykuya dalmış gecenin döşünde
Nasıl uykusuzum bir bilsen
Hayal meyal kız çocuğu
İçinde karayel suskunluğu
Kayboldu dizelerimde
Kaç zaman geçti bilmiyorum
Bıçak açmayan ağzımda
Bir bardak demli çayın buruk tadı
Dilimde dimağımda saba makamı
Bir elimde kâğıttan kalem
Yazıyorum
Kırılgan kadının
Arda kalan umutlarını
Bir elimle okşuyorum
Bezden bebeğimin örgülü saçlarını
Hangi şiir sıvazlamaz çocukluğun sırtını
Sarmaz kanadıkça kabuk bağlamayan yaralarını
Bir gün bir el dokunur
Firar eder müebbete mahkûm tüm renkler
Eski bir ninni mırıldanır dudaklarında
Büyürsün
Bezden bebekler de büyürler
***