BENİM ADIM AYRILIK
Benim adım ayrılık
Kimse benim adımı anmak istemez kolay kolay
Ne demeye ne de duymaya korktukları bir cümleyim
Bir kızgınlık anında denir bazen
Özrü kabul etmez
Kolay olsa da söylemesi
Derindir taşıması
Yorar yürekleri
Bazen mecbur kalırım kanatırım
En derin pişmanlıklar bırakırım
Yaralar açarım telafisi olmayan
Benim adım ayrılık
Olmasaydım Mevlana, Mevlana olur muydu Şems'ten sonra hüzünde boğulur muydu
Olmasaydım, sevda "kara sevda" olur muydu
Ne bir şiire ne bir türküye ne de bir kitaba sığarım
Benim adım ayrılık
En çok anne yavrusuna deyince acı veririm
Sevdaları kor eder yakarım yürekleri
Yürekten dökülen damlaların içindeyim
Vatanından sürgün edilenlerin dilinde acı bir sözüm
Hiç ummadığınız anda yapışırım yakaya
Benim adım ayrılık
Ölümden bile ağır gelirim
Aşıkların kıyameti olurum
Dağları inletir feryadım
Hüznün dostu yalnızlığın müptelası
Gecelerin tek tabancasıyım
Yıldızların kıvılcımıyım
Benim adım ayrılık
Peygamberler
Hicrete zorlandırırken anar benim adımı
Umutları tüketen yollarım
Çıkmaz sokağım
Dedim ya benim adım ayrılık
Ağır gelirim söyleyene de duyana da
Yürekleri süründürür yaşarken öldürürüm.