BEN ŞİİRİM
Ben şiirim:
Ağaçların rüzgârla,
Ufkun denizlerle
Öpüştüğünü görürüm.
Kuşların cıvıltısını,
Yaprak yiyen tırtılı,
Zamanın aktığını,
Tanrının baktığını görürüm.
Ben şiirim:
Toz duman evrende,
Dünyanın utanç içinde
Dolaştığını görürüm.
Bir zaman aralığından,
Sızıp gelen tek ozan,
Sen şiirsin diye
Beni bana anlatır.
Çıkarıp kafatasımı,
Alıp yüreğime koyarım,
Kendi acımı,
Kendi sevincimi hissederim elimle.
Yaşamla ölüm arasında,
Yumarım avuçlarımı,
Sıkarım son gücümle.
Birinden beynim akar,
Öbüründen yüreğim.
Lanet olsun!
Toprağa döküldüğümü görürüm.
Görürüm öldüğümü...
Ben şiirim:
Başka bir yürek diriltir beni,
Ya bir meyhanede
Ya da miting meydanlarında,
Ağır bir türküyle,
Lime lime
Uçup gittiğimi görürüm.
Ben şiirim:
Benim son durağım yoktur,
Aşka,
Acıya,
Taşa, toprağa,
Beni yazan yazana.
Her ölümüm bir yaşamdır,
Akar, ozandan ozana.
Her ölümüm bir yaşamdır,
Akar, ozandan ozana...