BEN DEMEDEN SEN ANLA
Nefesim ensene sinsin solurken
Parmak uçlarımdan sigaramın dumanı saçlarına.
Bu kadar güzel kokma be kuzum.
Kokladıkça koklayasım geliyor.
Kokladıkça duygularım beni ele veriyor.
Ben demeden sen anla!
Beni günaha sokma be kuzum…
Yerden arşa kadar
Her şey sen kokuyor bazen.
Sabahları böldüğüm ekmekte avuçların.
Keyif çayımda,
Yeşil renkli pamuklu pazen.
Ah efil efil akşam rüzgârında!
Ez cümle,
Cümle kokun getirirken bana yelpazen.
Bakma sen, “günaha sokma” dediğime
Açım!..
Muhtacım her şeyine…
Bari ver bir lokma be kuzum.
Yanmaktayım nicedir
Gözüm yummadım hasretinden kaç gecedir.
Çek vur, aşkının olduğu yerden.
Beni yokluğunla yakma be kuzum…