ATEŞTE YÜRÜYORUM
Gece gözlüm hicran düştü gönlüme
Kahrımdan sığamaz oldum kendime
Hangi sessiz gecenin çığlığıydın
Çığ kütlesi gibi düştün ömrüme
Açmıyor günlerim doğmaz güneşim
Üşüyor bedenim donmak üzereyim
Kara gözlerine sürgünüm yarim
Kuş uçmaz yerlerde bak ne haldeyim
Günlerim geçmiyor yetti bu hüzün
Ölürüm hasretten yüreğim üzgün
Düşmüşüm peşine ararım her gün
Yetmez mi yüreğe döktüğün tuzun
Dönüp yüzünü güldür gecemi
Ay kara gözlerin umut adresi
İster dolunay ol ister güneşim
Karanlık dünyama açsan perdeni
Mevsimler geçiyor ömür bitiyor
İçimin yangını her gün büyüyor
Gözlerim körelmiş dünyam kararmış
Sevgin diyerek ateşte yürüyorum