ADIN YÜREĞİME YAZILMIŞ
Gönül denizimin en güzel kıyısı olan, en güzel kadın.
Seni hiç bir gidenin yanına yaklaştırmadım.
Hangi dilde, hangi kalem ile
Yazılmış yüreğime adın.
En çok da yokluğunun cahilliğinden sınıfta kaldım.
Ne okuyabiliyorum, nokta nokta gülüşlerini
Ne de silebiliyorum.
Sen nasıl bir lisandın?
Seni anlamaya çalışmak
En büyük ahmaklık değil mi,
Seni yaşamak var iken.
Ama kırılmış bir çiçeğin hüznü var gözlerimde.
İnsan en çok sevdiğini anlamaya çalışıyor,
Yine en çok sevdiğine sitem ediyor,
Nazı en çok ona geçiyor.
Şimdi kendi yüreğimde senin kiracınım.
Bugün çık desen, anahtarını da üstüne bırakıp çıkarım.
Yüreğimin kırık döküklerini de sana bırakırım.
Sen ister çöpe atarsın,
İster derler toplarsın.
Sen bana benden daha bile yakınsın.
Bir elini uzatsan yüreğimden yakalarsın.
Bir öpücük mesafesi uzaktasın.
Her nefes aldığında beni öpmüş sayılırsın.
Ben nefes aldıkça, sen öyle baktıkça sen de benim ile birlikte yaşlanırsın.
Bir gün bu bedenden çıkarsa canım,
Sen de o zaman ruhunu teslim edersin Azrail’e
Benimle birlikte…
Sen, beni unutma emi de
Hele bir de “ben de seni özlerim” de...
Bu dünyada kaderimize yazılan hasret ise bile...
Ve vuslatımız kaldıysa ahirete.
Cennetin kapısında beklemezsem seni, namerdim be!
***