ADIM AŞK
İsmim dillere destan her insan tanır beni
Levh-i Mahfuzda bile apaçık yazan benim
Bilen bilir bilmeyen efsane sanır beni
Oysaki aşikârım yaz benim, hazan benim
Sevda benim eserim hasreti ben doğurdum
Vuslatın hamurunu ben çileyle yoğurdum
Bir günah işlettimse bin tövbeye çağırdım
Beş vakit huşu ile okunan ezan benim
Benim hatırım için dinsizler dindar oldu
Ben istedim dindarlar kadere kindar oldu
Onca tertemiz yürek yolumda mundar oldu
Hayır benim, şer benim bu köhne düzen benim
Benim için birleşti Dicle Fırat nehiri
Uğruma fethettiler bunca kenti şehiri
Hasan’a ben içirdim şerbet diye zehiri
Kalleşin elindeki kanlı su-i zan benim
Hüseyin benim için yürüdü Kerbela’ya
Eyyub benden ötürü katlandı her belaya
Bir mübarek gecede işitilen selaya
İman ile yüklenen mutlak hüsn-ü zan benim
Nice göze hükmedip dev gösterdim cüceyi
Sayemde nice sefil alçak kıldı yüceyi
Ben yazdım her şiiri ben var ettim heceyi
Kalemi konuşturan şair ben, ozan benim
Allem ettim güzele bir çirkini sevdirdim
Kallem ettim şirrete edepliyi övdürdüm
Yeri geldi evladı atasına sövdürdüm
Zikir ile fikirin sütünü bozan benim
Bir sözümle can buldu en umarsız hastalar
Yanımda çırak çıktı insan ehli ustalar
Kaç kurbanım mevt oldu kaçı hâlâ yastalar
Hışmıma uğrayanın kabrini kazan benim
Ben ağlarım bin parça dökülür her surattan
Ben gülerim maşuklar pay döşürür murattan
Hak eden geçsin diye kıldan ince sırattan
Mahkeme-i kübra’da kurulan mizan benim
Nice aklı selimi çıldırtıp zül eyledim
Tahir ile Zühreyi mezarda gül eyledim
Aslı için Keremi yakıp da kül eyledim
Sönmedi sönmeyecek ateş-i suzan benim
Bende gizli her sevap her vebal bende saklı
Her kavgada galip ben her işte benim haklı
Mecnun da benim için yitirmedi mi aklı
Kimsenin görmediği firari izan benim
Yüreklerde yaşarım gönüldür benim Köşküm
Bazen ömür törpüler bazen can katar meşkim
Kalu beladan beri adım aynı "ben aşkım"
Kimine yakın iken kimine fizan benim
Ey ademoğlu adem senin en büyük nizan benim