ADAM
Pırlanta gibi bir adamdı
Altın gibi bir kalbi vardı
Kendini satsa zengin olurdu
Satmadı, hep çulsuz kaldı…
Çalsaydı; parası, malı olurdu
Parmak yalayacak balı olurdu
Yalaka olsaydı, evi yalı olurdu
Olmadı, hep evsiz kaldı...
Gel dedikleri zaman gitseydi
Zalimlerin yüzüne gülseydi
Seveni çok olurdu eğilseydi
Eğilmedi, hep yalnız kaldı…
Basarak gariplerin sırtına
Çıkmadı vicdansızlık katına
Göz koyabilirdi çaresiz kadına
Yapmadı, hep yârsız kaldı…
Halel getirseydi iffetine
Servet katardı servetine
Hep sahip çıktı devletine
Ama o hep sahipsiz kaldı…