ZALİMiN OĞLU
Sen miydin
Uzaktan seslenip
Yüreğimi dağlayan,
Dağımı yıkan.
Sükûta eren gönlümü
Ateşlere atıp, naralar savuran,
Sen miydin?
Zaferan çayında demlenip
Ocağımda sevdaya,
Cehennem ateşi yakanım
Söyle sen miydin?
Çulumu çuvalımı tutuşturup,
Ömrümü tüketen sen miydin?
Zalimin oğlu, vefasız yâr!
Kaşına, gözüne, endamına kanıp
Cehennem ateşinde yandığım.
Su damlasından korkup,
Denizde boğulanım.
Toprağıma, aşıma, ekmeğime,
Kanlı gözyaşı döktüren.
Bin yalanla ömrümü tüketen;
Musalla taşına gelesice,
Dualarımla cennete erip,
Dünyamı cehenneme cevirenim.
Kara toprağın bağrında
Cennetimden uzak,
Cehenneme yakın ol.
Zalimin oğlu, vefasız yâr!
Editör: Nevin Bahtışen
