YORGUNUM USTA
Seneler dindirmez gönül yaramı
Onunlayım onsuz yorgunum usta
Kimseler silemez alın yazımı
Çığlıklar yürekte vurgunum usta
Karanlık geceler duymaz sesimi
Hıçkırıklarla yorgun nefesimi
Bir görseydim bir an o gölgesini
Yoruldu yüreğim durgunum usta
Mutlu mesut yaşardık yuvamızda
Yalnız sağlık istedik duamızda
Geleceğe umuttu ovamızda
Kaderime her an kırgınım usta
Felek kırmış idi başımda tacım
Kimseler bilemez sol yanda acım
Günden güne artar gitmez hiç sancım
Bende bu hayata dargınım usta
Sararan yapraklar gözyaşı dolu
Yazılan kaderin buyumuş yolu
Beydağı’nın Kızı dinmedi solu
Güz sancısı gitmez yorgunum usta
Editör: Hamiyet Su Kopartan
