YANARAK BAKIYORUM DÜNYAYA
Bir çığlıktır kopuyor yüreklerden,
Yarınlar, sanki daha kara geceden.
Umutlar kesilmiş gibi günlerden,
İçim acıyarak bakıyorum dünyaya!
Bir fitneliktir almış başını yürümüş,
İnsanlar bir canavara dönüşmüş.
Hırsla dolu gözlerini kan bürümüş,
İçim yanarak bakıyorum dünyaya!
Kirlettiler böyle güzel dünyamızı,
Doldu yeryüzüne insanfsızı, hırsızı.
Sardı dört tarafımızı ahlaksızı, arsızı.
İçim bulanarak bakıyorum dünyaya!
Bırakmadılar elle tutulur yanımızı,
Korkarak bekler olduk yarınlarımızı.
Tanrı korusun masum yavrularımızı,
İçim sızlayarak bakıyorum dünyaya!
Günbegün daha kötüye gidiyoruz.
Yaradan’ı tanımıyor, Allah’ı bilmiyoruz.
Birde dünyaya çok bozuldu diyoruz,
Üzülerek bakıyorum fani dünyaya!
Halbuki bizim dünyamız çok güzeldi.
İnsan insanı çıkarsız sayıp, severdi.
Ne zaman ki ahlak bitti, nifak türedi.
Korkarak bakıyorum fani dünyaya!
Editör: Ümmügülsüm Hasyıldırım
