TEZATLAR İÇİNDE AŞK
Sevdiğim sevilmeyi seviyor, ben ona yanmayı.
Susuyor göz göze gelince, ben hüznü seviyorum,
O, mutluluğa aşina.
Bazen vedaları oluyor, ben üzülüyorum,
O, bu hâlime gülümsüyor.
Ben aşk diyorum, o sadece sev diyor.
Ben seviyorum, o itekliyor.
Ben birlikte bakalım diyorum yıldızlara,
O yalnız kalmayı yeğliyor.
Beyaz teninde sevgi mücevherlerini toplamak istiyorum. O, kendini gizliyor.
Onu sevmek o kadar zor ki,
Bazen alev topu olup, düşüyor gönlüme, yanıyor yüreğim.
Bazen derinlere dalıyorum, onu yeniden keşfediyorum.
O kadar derin bakışları var ki,
O bakışlarda ben, yolumu yitirip,
Tekrar kendimi onda buluyorum.
Duygu selleri birikiyor gözlerimde, hasreti büyüyor,
Ben, onsuzluğa ağlıyorum.
Her gözyaşının bir bedeli var,
Toprağa düşerken gözyaşım, kendimi vuslata bağlıyorum.
Gecenin içinde nurum oluyor teni,
Bembeyaz bir mutluluk dağıtıyor matemi.
Aydınlatıyor gönül caddemi,
Işıklar mutluluğa parlıyor.
Dudaklarında arzu dolu buseler,
Her busesi alev olup tenimi yakıyor.
Öyle bir duygu sarmalı işte!
İnişli çıkışlı aşk yollarında verdiğim molalarda,
Gönlüm aşk dolu nağmelerde demleniyor.
