SEBEBİ SENSİN
Üryan geldik, gideceğiz,
Yollar çetin görmedin mi?
Diz dermansız, gönül yanmış,
Niye deme, sebep sensin.
Işık gördüm düzde seni,
Takipledim izlerini,
Uçuruma attın beni,
Niye deme, sebep sensin.
Ayak koştu, senden yana,
El uzandı, durmayana,
Yürek yandı, köz durana,
Niye deme sebep sensin.
Her yan ezik yara, bere,
Sitem saldım ben kadere,
Varamadım bahçelere,
Niye deme, sebep sensin.
Çeşme başı baktın cana,
Bir tas su içirdin bana,
Yürek sönmez, yanar hâlâ,
Niye deme, sebep sensin.
Gözlerindi delip bakan,
Sözlerinse yürek yakan,
Saçlarınsa rüzgâr yapan,
Niye deme, sebep sensin.
Dünde destan senin izin,
Bugün ateş senin yüzün,
Yanar durur içim, dışım,
Niye deme, sebep sensin.
Yolum oldu çıkmaz sokak,
Arar durur sanki kasnak,
İşin sonu ne olacak?
Niye deme, sebep sensin.
Akan sendin yüreğime,
Gülüşünle, gelişinle,
İsimsizim oldun çile,
Niye deme, sebep sensin.
***
Editör: Suna Türkmen Güngör
