ÖMRÜMÜN BAHARI
Gönlümün sarayı, ömrümün varı,
Seninle şenlendi kalbimin hârı.
Sensiz bu dünyanın ne tadı var ki;
Gözlerin ömrümün en güzel kârı.
Karanlık geceme doğan bir aysın,
Çöllerin bağrına akan bir çaysın.
Felek tüm ömrümü dertle sınasın,
Sen yoksan yanımda, günler sayısın.
Seninle silindi ruhun acısı,
Dindi bu gönlümün bitmez sancısı.
Yalancı dünyanın süsü bir yana,
Sensin bu kalbimin tek inancısı.
Bir tatlı tebessüm, bir baksın gözün,
Bütün dertlerimi eritsin sözün.
Kış ortasında bir bahar yaşatır,
Ruhuma dokunan o güzel yüzün.
Adını anınca titrer bu canım,
Damarda çekilir sanki her kanım.
Gözümü kapatsam karşımda sensin,
Seninle şenlenir benim her yanım.
Zamanı durdurdun sanki bir anda,
Eşin ve benzerin yoktur cihanda.
Aşkının mührünü vurdun kalbime,
Sultanım sen oldun yüce sarayda.
Hasretin bağrımı yakıp kavurur,
Yokluğun külümü göğe savurur.
Sadece seninle huzur bulurum,
Sevdan bu başımda bir kutsal gurur.
Denizler kurusa, tükense ömür,
Gözlerin kalbimi yaksa da kömür,
Yine de vazgeçmem senin aşkından,
Fermanım senindir, ne dersen buyur.
Elimi sımsıkı tuttuğun o gün,
Koptu zincirleri bendeki hüznün.
Seninle yazıldı kaderim baştan,
Silindi izleri geçmişteki dün.
Bu can feda olsun senin yoluna,
Bağlandım sevginin ipek koluna.
Mahşere dek sürsün bizim aşkımız,
Rabbim zeval vermesin bu kuluna.
***
Editör: Serpil Azapoğlu
