NEREDEN BİLECEKSİN
Sararan yaprak gibi rüzgâr beni savurur.
Hüzünlerle doluyum, nereden bileceksin?
Anılar canlandıkça sol yanımı kavurur.
Hüsranlarla doluyum, nerden bileceksin?
Alın yazın silinmez, ilmek ilmek işlenir.
Zamanı geldiğinde hayatında gözlenir.
Huzurla yaşadığın mutlu günler özlenir.
Sancılarla doluyum, nereden bileceksin?
Bu dünyada ne zormuş hayat, senle yaşamak,
Umut ile yaşarken umutsuzca savaşmak,
Çaresizlik içinde düşlerinle uğraşmak.
Kamçılarla doluyum, nereden bileceksin?
İnsanoğlu bazen de gülerken de ağlarmış.
Yaraya bez bağlayıp için için dağlarmış.
Göz pınarı çaresiz, hüsran ile dolarmış.
Acılarla doluyum, nereden bileceksin?
Büyüdükçe büyürmüş yaraların bağrında,
Kimselere olmazmış hayatta hiç sorgun da
Beydağı kız gizlidir sancıların acında;
Hazanlarla doluyum, nereden bileceksin?
Editör: Hamiyet Su Kopartan
