MERHABA
Merhaba Dominik Pertago;
Biliyor musun ne oldu?
Hem iğneyi
Hem çuvaldızı kendime batırdım.
Çok mu gördün bana bunu,
Söylesene!
İçleniyorum.
Çünkü deniz bana uzak.
Öyle ki biçilmiş tarlaların kenarına bile oturamıyorum.
Yosun kokusuna benzer bir kokuyla,
Biçilmiş ot ve saman kokuları birbirine karışmış.
Susuz kangal dikenlerinin de henüz
Çiçekleri solmamış.
Ama görünürde ne bir arı
Ne bir kelebek var.
Zaman okkalısından hayat dersi verirken,
Gün yakıyor sıcaklığıyla
Yüzümü.
Ne bir rüzgâr
Ne bir yağmur.
Severse bunlar sever beni.
Dokunuşları o kadar güzel ki.
Duyuyor musun beni Dominik Pertago,
Sen eski bir denizcisin,
Bu havada aşka yelken açılır mı?
Yine de vurgun yemiş dalgıç gibiyim.
Bir duman alırken sigaradan,
Yerle gök güneşi çoktan sarmış bile.
Henüz dokunmamış dantelsiz aşklar arasında.
Deniz durgun.
Ben durgun.
Kayıp yıllar geride,
Ve sessiz sessiz ağlayan
İçeride az buçuk çocukluk.
Hey Dominik Pertago!
Bu hani diyorlar ya
Fırtınadan önce ki sessizlik mi?
Kendimle başbaşa kalma isteği mi!
Hem bak bir ferahlık çöktü şimdi.
Toprak kokusu olmasa da
Yapraklar hışır hışır.
Rüzgâr başladı
Ve yağmur eşlik ediyor
Tatlı içten melodi ile.
Bambaşka bir hayat başlarken
Akşam gün gibi ağarmadı.
Kendi karanlığını oluştururken
Ben bir daha istemeyeceğim.
Dominik Pertago bak uzakta bir gemi var
Adeta senin olan...
***
Editör: Bilgi Şakar
